Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Κλόουν για πάντα...!!!

Ο... τιτάνας Γκαίτε (για όσους δεν το γνωρίζουν, σε επιστολή προς τον υιό του Αύγουστο ομολογεί, ότι οι Έλληνες είναι οι δάσκαλοί του) στο περίφημο Φάουστ του, παρουσιάζει τον διάβολο να λέει το εξής: 
«Με λένε Μεφιστοφελή και είμαι το αρχέγονο πνεύμα του κακού, ο επονομαζόμενος διάβολος, που όλο το κακό θέλω να κάνω στους ανθρώπους αλλά τελικά όλο σε καλό τους βγαίνει!!» 
Ε λοιπόν, με μένα συνήθως γίνεται το αντίστροφο! Ξεκινάω με τις καλύτερες των προθέσεων αλλά στην πορεία γίνεται...κόλαση!! 
Μάλλον την αφεντιά μου θα είχε στο μυαλό του ο Δάντης, (όχι ο τραγουδιστής) όταν έλεγε: «Ο δρόμος προς την Κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις!»

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Η θλίψη είναι φίλος σου και σαν φίλο περιμένει να την αγκαλιάσεις-Έρχεται για να σου πει ότι κάτι πρέπει ν’ αλλάξεις στη ζωή σου!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για θλίψη
Όταν κάποιος είναι θλιμμένος δεν ελπίζει, δεν χαίρεται, απογοητεύεται εύκολα και κάποιες φορές αποθαρρύνεται να προσπαθήσει να αναζητήσει το φως και την ελπίδα.
Όσο περισσότερο πιέζει τον εαυτό του να βγει από την θλίψη του, νιώθει ενοχές που δεν μπορεί να το καταφέρει, θυμώνει με τον εαυτό του και αυτός ο θυμός ανακυκλώνει τη θλίψη.
Όταν κάποιος νιώθει έτσι, το μυαλό και η καρδιά του κολλά σε ένα σημείο και δεν μπορεί να προχωρήσει εύκολα, να βρει ένα καινούργιο ρυθμό.
Αυτό που φοβάσαι ανακυκλώνεται συνεχώς, οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις ενοχές ή ντροπή γυρίζει γύρω από το μυαλό σου και σε καθιστά ευάλωτο. Πιστεύεις ότι θα μπορούσες να είχες κάνει περισσότερα για να αποτραπεί ένα γεγονός στη ζωή σου, θλίβεσαι γιατί θεωρείς ένοχο τον εαυτό σου για αυτό.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Σκέφτηκες ποτέ τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τους «τίτλους ειδήσεων» στο εξώφυλλο της δικής σου Ζωής;

img_0898
Σκέφτηκες ποτέ τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τους «τίτλους ειδήσεων» στο εξώφυλλο της δικής σου Ζωής; Πόση ενέργεια, πόσα χαμόγελα, πόσα δάκρυα, πόσα ταξίδια;
Φρόντισες να’ χεις τα μάτια της Ψυχής ανοικτά, έτσι για να βρίσκει έδαφος και νόημα η κάθε μία κουκίδα ξεχωριστά, και να πηγαίνει να κάθεται αβίαστα εκεί που «πρέπει», όποτε «πρέπει»;
Δε θα’ ταν στ’ αλήθεια, κρίμα κι άδικο να ξύπναγες μια μέρα, συνειδητοποιώντας πως το δικό σου παζλ, βγήκε λίγο μικρότερο απ’ ότι το ονειρεύτηκες;

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Να μετανιώνεις μόνο για όσα δεν έκανες...!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για Να μετανιώνεις μόνο για όσα δεν έκανες
Όσο είμαστε νέοι, ζούμε τη ζωή μας νομίζοντας πως έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. 
«Ελπίζω να έχω κάνει όλα αυτά μέχρι τα 25», «Ελπίζω να είμαι έτσι μέχρι τα 30», «Ελπίζω να καταφέρω να εκπληρώσω αυτούς τους στόχους μέχρι τα 40».
Ο χρόνος περνάει κι εμείς σαν απλοί παρατηρητές καθόμαστε και κοιτάμε τη ζωή που φεύγει μπροστά απ’ τα μάτια μας. Καταπιανόμαστε με τα μικρά, ηλίθια καθημερινά μας προβλήματα και ξεχνάμε να ζήσουμε πραγματικά.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Να ανησυχείς περισσότερο για τη συνείδησή σου παρά για τη φήμη σου!

Αποτέλεσμα εικόνας για Όταν η ζωή σου  παρουσιάζει χίλιους λόγους για να κλαις, δείξε ότι έχεις χίλιους λόγους για να  χαμογελάς!
Η συνείδησή σου είναι αυτό που είσαι ενώ  η φήμη σου είναι ό,τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα.
Ένας δάσκαλος είδε ένα σκορπιό να πνίγεται και προσπάθησε να τον σώσει τραβώντας τον από το νερό. Μόλις τον έβγαλε , ο σκορπιός τον τσίμπησε. 
Ο πόνος ήταν οξύς και ο δάσκαλος τον άφησε μονομιάς με αποτέλεσμα ο σκορπιός να ξαναπέσει στο νερό και να κινδυνεύει να πνιγεί. 
Ο δάσκαλος ξαναπροσπάθησε και ο σκορπιός τον τσίμπησε ξανά.Ένας νεαρός μαθητής  που είδε τη σκηνή πλησίασε το δάσκαλο του και του είπε:

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

«Δεν υπάρχει χρέωση στην αγάπη»

imageΤο σκυλάκι με τα τρία πόδια & το αγοράκι με το ένα!!!
Ένας αγρότης είχε κάποια κουτάβια που ήθελε να πουλήσει. Πήρε ένα μεγάλο χαρτόνι, ζωγράφισε πάνω του 4 σκυλάκια και έγραψε με μεγάλα γράμματα τη φράση «Πωλούνται κουτάβια». 
Στη συνέχεια τοποθέτησε τη ταμπέλα του σε ένα εμφανές σημείο, στην άκρη της αυλής του.Καθώς έριχνε μερικές τελευταίες ματιές στη δημιουργία του και ετοιμαζόταν να προχωρήσει προς το σπίτι του, ένιωσε ένα αδύναμο τράβηγμα στο παντελόνι του.
Κοίταξε προς τα κάτω και αντίκρισε ένα μικρό αγόρι να τον κοιτάζει επίμονα με τα τεράστια μάτια του.«Κύριε,» του είπε, «Θέλω να αγοράσω ένα από τα κουτάβια σας.» «Λοιπόν,»...

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Κλείστε τους ''κύκλους'' , όχι από υπεροψία , από αδυναμία ή από αλαζονία-Απλά επειδή κάτι δεν είναι πια μέρος της ζωής σας!!!

Τα πάντα στον ορατό κόσμο είναι εκδήλωση του αοράτου, όσων συμβαίνουν στην καρδιά μας – και καταστρέφοντας ορισμένες αναμνήσεις, σημαίνει και ότι δημιουργούμε χώρο για να πάρουν τη θέση τους άλλες.
Πάντα πρέπει να ξέρουμε πότε κάποιο στάδιο φτάνει στο τέλος του. Αν επιμείνουμε να παραμείνουμε εκεί περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, θα χάσουμε τη χαρά και το νόημα των άλλων σταδίων, τα οποία πρέπει να ζήσουμε.
Να κλείνουμε κύκλους, πόρτες, να γυρίζουμε σελίδα, να ολοκληρώνουμε κεφάλαια – δεν έχει σημασία πώς το λέμε, αυτό που έχει σημασία είναι να αφήνουμε στο παρελθόν τις στιγμές της ζωής μας που πέρασαν...

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Τι πρέπει να θυμάστε όταν αισθάνεστε χαμένος στην ζωή!!!

img_0702
Κάποια στιγμή στην ζωή μας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο όλοι έχουμε αισθανθεί κάπως χαμένοι στην ζωή μας. 
Με τόσες αποφάσεις που πρέπει να παίρνουμε κατά καιρούς και τόσες απορίες που υπάρχουν στο μυαλό μας, πολλές φορές μπερδευόμαστε.
Ως άνθρωποι θέλουμε να γνωρίζουμε όλες τις απαντήσεις, αλλά δυστυχώς η ζωή δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Απλά πρέπει να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε με τα δεδομένα που έχουμε στην διάθεσή μας.

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Έκανε ένα καλό με αγνότητα καρδιάς, χωρίς υπολογισμό, γιατί πίστευε απλά στη δύναμή του. Και το καλό αυτό πήγε ανυπολόγιστα μακριά!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για Κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό
Κάποτε ένας φτωχός Σκωτσέζος αγρότης, ενώ καλλιεργούσε το χωράφι του, άκουσε τη φωνή ενός παιδιού που κλαίγοντας ζητούσε βοήθεια.
Αμέσως παράτησε τα εργαλεία του κι έτρεξε προς το μέρος ενός βούρκου, απ’ όπου προέρχονταν οι φωνές. 
Τι να δει; 
Ένα τρομοκρατημένο αγόρι, βυθισμένο κιόλας μέχρι τη μέση στη λάσπη, πάλευε μάταια να ελευθερωθεί ουρλιάζοντας. 
Χωρίς αργοπορία ο αγρότης έσωσε το αγόρι, που σίγουρα θα πέθαινε αργά και βασανιστικά.Την επομένη, μια φανταχτερή άμαξα με δύο άλογα σταμάτησε μπροστά από την αγροικία του. 
Κατέβηκε ένας καλοντυμένος ευγενής κύριος, που του συστήθηκε ως ο πατέρας του αγοριού που είχε σώσει ο αγρότης.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη,και τη δύναμη πρέπει να τη χρησιμοποιείς με σοφία!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για η καλοσύνη των ξένων
Λένε πως, αν κάνεις καλό στους ανθρώπους που σου κάνουν κακό, θα είσαι ευτυχισμένος γιατί θα ξέρεις πως δεν είσαι σαν κι αυτούς.Λες και δεν ήξερες ήδη πως δεν είσαι σαν κι αυτούς.Λες και δεν ξέρει ο καθένας για τον εαυτό του τι είναι και τι δεν είναι.
Λες και, αν χρησιμοποιήσεις όλη σου την ενέργεια για να φερθείς καλά σε έναν άνθρωπο που δεν το αξίζει και σε πληγώνει επίτηδες, εσύ θα νιώσεις υπεράνω – γιατί, όμως, να νιώθεις την ανάγκη να νιώσεις υπεράνω κάποιου άλλου; Γιατί να νιώθεις την ανάγκη να νιώσεις υπεράνω ενός ανθρώπου που δεν εκτιμάς;Λένε πολλά. Λένε αμπελοφιλοσοφίες.

«Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!»!!!

ΔΥΟ ΦΩΝΕΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΑΛΕΥΟΥΝ: 
1. O νους: «Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο;».Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αισθήσεων χρέος μας ν’ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου.
2. Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έχτη δύναμη, ας την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει:«Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!». 
ΔΕ ΖΥΓΙΑΖΩ, ΔΕ ΜΕΤΡΩ, ΔΕ ΒΟΛΕΥΟΜΑΙ! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

Όταν θα πάψεις να συντροφεύεις την μιζέρια, όταν θα στέκεσαι όρθιος και όχι πια γονατιστός...!!!

image.jpeg
Όταν θα πάψεις να συντροφεύεις την μιζέρια, όταν θα στέκεσαι όρθιος και όχι πια γονατιστός… Όταν θα βλέπεις τον ουρανό και τον ήλιο με τα μάτια και όχι την γη και το χώμα σκυφτός…
Όταν θα ανοίξεις τα φτερά που κρύβεις και αφήσεις να πετάξει η ελεύθερη σου ψυχή!… Όταν θα βγάλεις το εγώ σου από μέσα… και θα έρθεις να εργαστείς με το ”εμείς”… 
Όταν η μόνη λύση θα είναι η επιστροφή στην φύση… και όχι στις πόλεις των κλουβιών….τότε ….ΘΑ ΖΕΙΣ! Και σαν...

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Ωριωνίδες:Η πανέμορφη βροχή των αστεριών!!!

img_6640
''...και πώς με το χρυσό σπαθί του Ωρίωνα σκόρπισε και ξεχύθηκε στον ορίζοντα η σκόνη από όνειρα των κοριτσιών...''
Μια νέα βροχή από πεφταστέρια θα είναι ορατή στο βόρειο ημισφαίριο, οι Ωριωνίδες, που θα κορυφωθούν στις 21 και 22 Οκτωβρίου και οι προσδοκίες για … φαντασμαγορικό θέαμα στον ουρανό είναι μεγάλες. 
Οι Ωριωνίδες είναι μια μέσης έντασης βροχή διαττόντων, που κάθε χρόνο λαμβάνουν χώρα από τις αρχές Οκτωβρίου έως τις αρχές Νοεμβρίου και φέτος αναμένεται να φθάσουν στο μέγιστο σημείο τους το βράδυ της 21 Οκτωβρίου προς χαράματα 22 Οκτωβρίου.

Είμαστε αετοί-Απλώστε τα φτερά σας και πετάξτε!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για αετοί
Μια φορά κι έναν καιρό ένας άνθρωπος πήγε στο δάσος κι έψαχνε να βρει κανένα πουλί της προκοπής. Τελικά έπιασε ένα αετόπουλο. Το πήρε στο σπίτι του και το ‘βαλε ανάμεσα στις κότες, στις πάπιες και στα γαλόπουλα, και μόλο που ήτανε αετόπουλο το τάιζε με το ίδιο φαί που τάιζε και τα’ άλλα πουλιά. Περάσανε πέντε χρόνια. Μια μέρα τον επισκέφτηκε ένας φυσιοδίφης. Εκεί που σεργιανούσαν στον κήπο του είπε: «Αυτό το πουλί δεν είναι κοτόπουλο. Αετός είναι».
«Το ξέρω, απάντησε ο ιδιοκτήτης του αετού, αλλά τον έχω εξασκήσει να συμπεριφέρεται σαν κοτόπουλο. Δεν είναι πια αετός. Έγινε κοτόπουλο, μόλο που οι φτερούγες του από τη μιαν άκρη στην άλλη έχουν μήκος 15 πόδια». «Όχι, του λέει ο φυσιοδίφης, εξακολουθεί να είναι αετός, έχει την καρδιά ενός αετού και θα τον κάνω να πετάξει στον ουρανό». «Είναι κοτόπουλο και δε θα πετάξει ποτέ», ξαναλέει ο ιδιοκτήτης του. Συμφωνήσανε τότε να κάνουν ένα πείραμα. Ο φυσιοδίφης πήρε τον αετό τον σήκωσε ψηλά και του είπε επιτατικά:

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

«Να πεις καλημέρα» μου χαμογέλασε ο άγγελός μου, «να μετρήσεις τις ευλογίες σου και να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους...

exete-agxos (1)
Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο κι ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει. Περπατούσαμε δίπλα – δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με αγγέλους.Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε :«Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό με τη μορφή προσευχής.
»Κοίταξα γύρω – γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσο πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδεις στοίβες από χαρτιά και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.Μετά, προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στον δεύτερο σταθμό. Ο άγγελος μου είπε:«Αυτό είναι το Τμήμα Συσκευασίας και Παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σ’ αυτούς που τις ζήτησαν.
»Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε και εδώ.

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Η υπερηφάνεια γελοιοποιεί τον άνθρωπο!!!

Γέροντα, τί είναι αυτό που μας κάνει να θέλουμε να γίνη γνωστό στους άλλους ό,τι καλό κάνουμε, ενώ έχει τόση γλυκύτητα, τόση απαλάδα, το να ζη και να εργάζεται κανείς στην αφάνεια;
Το πιο σπουδαίο είναι ότι, όταν ο άνθρωπος έχη εσωτερικότητα και προσπαθή να μη γίνεται γνωστό το καλό που κάνει, είναι αισθητό στους άλλους∙ όλοι τον ευλαβούνται και τον αγαπούν, χωρίς ο ίδιος να το καταλαβαίνη.
Πόσο συμπαθής είναι ο ταπεινός άνθρωπος και πόσο αποκρουστικός ο υπερήφανος!

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Καθημερινές εκφράσεις που μας έμαθε ο Αίσωπος!

image
Αίσωπος. Ένα όνομα, δεκάδες μύθοι. Αν και ο ίδιος δεν έγραψε ούτε μια λέξη από αυτούς, παρ’ όλα αυτά τους διηγήθηκε προφορικά κατά τον 6ο π.Χ. αιώνα και έκτοτε εκείνοι συνεχίζουν να στοιχειώνουν – με την καλή έννοια – τη ζωή μας.
Μηνύματα με νόημα για μικρούς και μεγάλους, εκφερόμενα με τρόπο μοναδικό, τα οποία μέσα από την απλότητά τους προσφέρουν βασικές συμβουλές για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή, αλλά και αυτούς που έχουμε απέναντί μας.
Αρκετά από αυτά τα μηνύματα έμειναν στην καθομιλουμένη, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούμε μέχρι και σήμερα αρκετές από τις φράσεις ή τα αποφθέγματα τα οποία είτε ειπώθηκαν είτε προέκυψαν από τους μύθους του.

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

Ας μην σβήσει ποτέ η ελπίδα μέσα στις καρδιές μας…!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για ελπίδαTέσσερα κεριά έλιωναν αργά, αργά. Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος που μπορούσε να ακουστεί η συζήτησή τους. 
Το πρώτο κερί είπε:

Εγώ είμαι η Ειρήνη.

Μα οι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να με διατηρήσουν.

Πιστεύω πως δεν μου μένει άλλο από το να συνεχίσω να σβήνω!!!

Κι έτσι αφέθηκε σιγά, σιγά να σβήσει ολοκληρωτικά.

Συνεχίζοντας το δεύτερο κερί είπε:

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Το χρονικό της απανταχού "Κατίνας" ή ..."Κατίνος"!!!

Κουτσομπολιό είναι ένα ψέμα που φτιάχνεται μέσα από μία αλήθεια!!! κουτσομπολιά δηλητηριώδη ...απανωτά!!!  Μειώνω τους άλλους για να φαίνομαι ψηλότερος!!! <<Όταν δεν έχω δική μου ζωή ... ζω μέσα από τη ζωή των άλλων>> !!! Πνίγεσαι ,στην ακίνητη ζωή σου ...αγέλαστος και μοναχός!!!
Λασπώδη λίμνη ο βυθός της Ψυχής σου!!! Κοιτάς τον καθρέφτη και βλέπεις.. κατεψυγμένο τον εαυτόν σου...!!! Η τακτική αυτή δεν αγγίζει.. τόσο το πρόσωπο που κουτσομπολεύεις ... όσο τον δικό σου χαρακτήρα!!! <<μαχαιρώνεις πισώπλατα >>. Κάνεις το ίδιο και στους φίλους σου που δεν είναι μπροστά;;; 

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Μια ιστορία για την αγάπη και τη συγνώμη...

Είναι η ιστορία δύο φίλων που περπατούν στην έρημο. 
Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο: «ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ». 
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παρολίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε. 
Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μία πέτρα: «ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ». Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε: όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στη πέτρα. Γιατί; 

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

Μόνο η αγάπη μένει...

Κάποιος έχει πει ότι τα νιάτα χαραμίζονται στους νέους και μάλλον ήταν πολύ σοφός αυτός που το είπε, γιατί αν οι νέοι ήξεραν, δεν θα έκαναν τόσα λάθη.Ίσως βέβαια από την άλλη, χωρίς αυτά τα λάθη της νεότητας, να μην έρχεται ποτέ η σοφία και η πείρα της ζωής για την οποία κομπάζουν οι γηραιότεροι.

Η αποδοχή ξεκινάει από μέσα μας
Η αντίληψη ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον άλλο, είτε σύντροφος είναι, είτε φίλος, είναι η αιτία για τα περισσότερα προβλήματα στις σύγχρονες σχέσεις. Αυτή η αντίληψη μάλιστα, πηγάζει από την αλαζονεία ότι «εμείς» γνωρίζουμε καλύτερα, προκαλώντας – άθελά μας πολλές φορές - στον άλλο συναισθήματα ανασφάλειας και επιθετικότητας.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Σταύρος Κουγιουμτζής-Ο άνθρωπος που έκανε τον Νταλάρα μάγκα!!!

Πώς βγήκε αυτή η ατάκα
Κάποια ημέρα ο αξέχαστος μουσικοσυνθέτης και στιχουργός, Σταύρος Κουγιουμτζής, πήρε ένα ταξί για να τον πάει στην Λεωφ. Μεσογείων 245-247, Νέο Ψυχικό. Κατά την διάρκεια της διαδρομής ο ταξιτζής τον κοιτούσε επίμονα σαν να προσπαθούσε να μαντέψει ποιός ήταν ο άνθρωπος αυτός.
Μετά από λίγο ο ταξιτζής του λέει:''Εσένα κάπου σε ξέρω''. Εκείνος δεν απάντησε. Γιατί ήταν ένας πολύ σεμνός και ταπεινός άνθρωπος και δεν του άρεσε η προβολή.
Όταν έφθασαν  στην Λεωφ. Μεσογείων 245-247, ο ταξιτζής είδε την ταμπέλα της Minos και τότε αναφώνησε:Τώρα κατάλαβα.Είσαι ο άνθρωπος που έκανε τον Νταλάρα μάγκα!!!

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

Κάποιος κτυπάει την πόρτα...!!! (Αφιερώστε 2 λεπτά και διαβάστε το, ΑΞΙΖΕΙ)

Μια σκοτεινή νύχτα, έπιασε μια καταιγίδα κάποιον στον δρόμο. Χτυπάει την πρώτη πόρτα που συναντά.
– Ανοίξτε μου σας παρακαλώ να γλυτώσω από τούτο το κακό.
– Α, δεν μπορώ, λέει μια αυστηρή φωνή από μέσα, εγώ είμαι η «Δικαιοσύνη». Είσαι άξιος της τιμωρίας αυτής. Δικαίως έρχεται στο κεφάλι σου. Εγώ την έστειλα!

Χτυπάει κι άλλη πόρτα παρακεί…

Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

1941:Γλέζος και Σάντας κατεβάζουν τη σβάστικα από την Ακρόπολη - Η άγνωστη ιστορία ενός ηρωικού Ιθωμίτη Δικαστή!!!

Βασίλειος Δαβίλλας, εφέτης.
Στις 30  Μαΐου του 1941, δύο φοιτητές, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος (Λάκης) Σάντας πηγαίνουν στην Μπενάκειο Βιβλιοθήκη, βρίσκουν και μελετούν όλα τα σχεδιαγράμματα της Ακρόπολης. Όταν θα κατεβάσουν τη γερμανική σημαία από τον ιερό βράχο, θα αφήσουν επίτηδες επάνω στον ιστό τα δαχτυλικά τους αποτυπώματα για να μην κατηγορηθούν οι Έλληνες φύλακες.
Για την ιστορία θέλω να αναφέρω τα εξής: Ανακριτής στην υπόθεση αυτή, όπου  είχαν διατάξει οι Γερμανοί την Ελληνική Δικαιοσύνη  να προβεί σε ανακρίσεις για τον εντοπισμό των δραστών, είχε οριστεί ο αείμνηστος παππούς μου Βασίλειος Δαβίλλας εφέτης , από το Κεφαλληνού Ιθώμης Μεσσηνίας, ο οποίος γνώριζε άπταιστα Γερμανικά. Ο ηρωϊκός αυτός δικαστής έπαιξε κορώνα-γράμματα τη ζωή του προκειμένου να παραπλανήσει τους Γερμανούς και τελικά τα κατάφερε. Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016

Η ειλικρίνεια διώχνει πολλούς, αλλά κρατάει τους σωστούς!!!

photo_7887_850563
Ένα είδος ανθρώπων που όλοι αντιπαθούμε είναι οι ψεύτες. Ή τουλάχιστον έτσι δηλώνουμε. Μήπως κι οι ίδιοι δε γινόμαστε λίγο-πολύ κατά καιρούς; Σίγουρα, όλοι έχουμε καταφύγει σε ψέματα ορισμένες στιγμές. Όμως γιατί το κάνουμε αυτό; Οι λόγοι είναι αμέτρητοι. Για να αποτινάξουμε από πάνω μας το φταίξιμο ή να δικαιολογήσουμε κάποια συμπεριφορά ή για να αυτοπροβληθούμε ή για καλό σκοπό ή απλά γιατί μας βολεύει ή προκειμένου να χειραγωγήσουμε κάποιον.
Ίσως το ψέμα να προσδίδει μια δόση εντυπωσιασμού και κινηματογραφικής αίγλης στις ιστορίες μας. Ίσως να μας παρέχει κι έναν τρόπο διαφυγής καμουφλαρισμένο μέσα στο κοστούμι μιας καλοστημένης δικαιολογίας.

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Άσε με πάλι να σου πω για χρόνια περασμένα...

Ο Γιώργος Νταλάρας στην ΑΚΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ τραγουδάει τα μεγάλα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή με τους Θοδωρή Κοτονιά, Βασιλική Καρακώστα, Ασπασία Στρατηγού.
«Μη μου θυμώνεις μάτια μου», «Κάπου νυχτώνει», «Ο ουρανός φεύγει βαρύς», «Ένας κόμπος η χαρά μου», «Μ’ έκοψαν με χώρισαν στα δυο», «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι», «Ντύλαν Τόμας», «Όλα καλά», «Ήταν πέντε ήταν έξι», «Τώρα που θα φύγεις», «Του κάτω κόσμου τα πουλιά», «Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά», «Το πρώτο περιστέρι», «Κάποιος χτύπησε την πόρτα», «Στα χρόνια της υπομονής», «Το σακάκι μου κι αν στάζει», «Το πουκάμισο το θαλασσί», «Χάντρα στο κομπολόϊ σου», «Στα ψηλά τα παραθύρια», «Όταν ανθίζουν πασχαλιές», «Το κόκκινο φουστάνι», «Σ’ αγαπώ», «Θα ‘ταν 12 του Μάρτη»,<<Πού'ναιτα χρόνια>>, <<Δίχως τη καρδούλα σου>>...

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Η συγχώρεση είναι γνώρισμα των σοφών και όχι η εκδίκηση!!!

imageΜεγάλη Δευτέρα: Τα δύο συντριπτικά, ριζοσπαστικά και επίκαιρα μηνύματα της ημέρας.
ΔΙΟΤΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΔΟΜΗΣΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΠΝΟΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΓΕΝΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΨΕΥΤΟΜΑΓΚΕΣ.
Ο μικρός Ήρωας Ιωσήφ και το μοναδικό καταγεγραμμένο θαύμα «καταστροφής» του Χριστού με την άκαρπο συκή. Οι διαχρονικοί και εξαιρετικά επίκαιροι συμβολισμοί.
Η ιστορικά του μικρού Ιωσήφ ειναι πραγματικά συγκλονιστική όπως θα διαβάσετε. Ένα παιδι που μαρτύρησε ακομα και στα χέρια των αδελφών του, που προδόθηκε, βασανίστηκε και όμως με μοναδικό όπλο την αληθεια, την καλοσύνη και το δικαιο, μεγαλούργησε. Ένα παιδί που παρά τα μαρτύρια και τις δοκιμασίες, δεν παρέκκλινε ούτε στιγμή από τον δρόμο της αρετής και κατάφερε να σώσει ένα ολόκληρο έθνος από την δυστυχία και την καταστροφή. Συγχώρεσε δε όλους όσους τον πλήγωσαν, εφαρμόζοντας την ρήση των μεγάλων Ελλήνων φιλοσόφων: Η συγχώρεση είναι γνώρισμα των σοφών και όχι η εκδίκηση, όπως δίδαξε ο Πιττακός, ο Περίανδρος και άλλοι γίγαντες του πνεύματος.

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Η πρόοδος στην πνευματική ζωή διακρίνεται με την ολοένα και περισσότερη συναίσθησι της μηδαμινότητός μας!!!

Προσέχετε τον εαυτό σας. Η πρόοδος στην πνευματική ζωή διακρίνεται με την ολοένα και περισσότερη συναίσθησι της μηδαμινότητός μας. Ενώ όσο αυξάνει η εκτίμησις του εαυτού μας σε κάτι, τόσο βαδίζουμε στην καταστροφή.Ο εχθρός θα το εκμεταλλευθή αυτό. Θα πλησιάση και θα επιχειρήση να πετάξη κανένα πετραδάκι στον δρόμο μας για να σκοντάψουμε. Μια ψυχή που δίνει στον εαυτό της αξία, μοιάζει με τον κόρακα του Αισώπου που ακούγοντας τις κολακείες της αλεπούς για την «ωραία» του φωνή, άνοιξε το στόμα και του έπεσε το τυρί…».
«Πόσο χρήσιμο θα ‘ταν να βρισκόταν κάποιος να σας κατηγορή. Να χαίρεσθε , αν ποτέ συμβή αυτό. Είναι πολύ επικίνδυνο να σας επαινούν όλοι και κανείς να μην σας λέει την αλήθεια. Είναι νομίζετε δύσκολο να πλανηθή ή να σκοντάψη κανείς; Απέχετε πολύ από το να θεωρήτε τον εαυτό σας άγιο και άξιο να συμβουλεύη τους άλλους;». 

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

ΙΘΩΜΗ ΤΟ ΙΕΡΟ ΒΟΥΝΟ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ-ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΙΘΩΜΗΣ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Γράφει ο:Γιάννης Ελ.Λινάρδος
H Ιθώμη και η γύρω από αυτήν περιοχή κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους.Στον διάβα των αιώνων έπαιξε τον δικό της σημαντικό ρόλο στην Ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό.Υπήρξε τόπος λατρείας στην αρχαιότητα με επίκεντροτην κορυφή της Ιθώμης όπου εδέσποζε ο ναός του Ιθωμάτα Δία και το μαντείο.Στην μετά Χριστό εποχή γίνεται κέντρο λατρείας της ορθόδοξης Χριστιανικής Θρησκείας.Ο πρωτοχριστιανικός ναός που ανακαλύφθηκε εντός του αρχαιολογικού χώρου,το εικονολατρικό μοναστήρι στην απέναντι κορυφή Εύα,το καθολικό του Βουλκάνου,το Ανδρονικομονάστηρο και η νέα μονή Βουλκάνου,αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Η συνύπαρξη των προϊστορικών και κλασσικών αρχαιοτήτων με τα Βυζαντινά μνημεία και σε συνδυασμό με την απείρου κάλλους φυσική ομορφιά του τοπίου,αποτελούν πολύ σημαντικό κεφάλαιο ανάπτυξης για την περιοχή,την Μεσσηνία και για την Ελλάδα γενικότερα.

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

Τότε που Έλληνες πρόσφυγες έβρισκαν καταφύγιο στη Συρία...!!!

<<Πάνε κι' έρχονται καράβια φορτωμένα προσφυγιά.
Βάψαν τα πανιά τους μαύρα, τα κατάρτια τους μαβιά.
Σε πια πέτρα, σε πιο χώμα, να ριζώσεις τώρα πια; 
Κι' απ' το θάνατο ακόμα, πιο πικρή είσαι προσφυγιά!!!  >>

Εισαγωγή από:Γιάννης Λινάρδος:Οι Έλληνες από τους αρχαίους χρόνους έως και την Μικρασιατική καταστροφή το 1922 ,γνώρισαν την πίκρα της προσφυγιάς και τον πικρό ξεριζωμό από τα  πάτρια εδάφη,λόγω πολέμων και κατακτήσεων από άλλους λαούς. Έφθασαν ως τα πέρατα της οικουμένης, τόσο ως πρόσφυγες πολέμου , όσο και σαν οικονομικοί μετανάστες, όπως κυρίως στις αρχές του 20ου αιώνα και αμέσως μετά τον Β! παγκόσμιο πόλεμο. Σήμερα ο Ελληνικός λαός, στην συντριπτική του πλειοψηφία, πονάει για το δράμα των Σύρων προσφύγων πολέμου και εκφράζει με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη του. Το 1922 Έλληνες πρόσφυγες από τα νότια της χώρας κατέφυγαν στη Συρία και οι Σύριοι τους υποδέχονταν με πόνο ψυχής και κατανόηση. Αντίθετα οι Γάλλοι αποικιοκράτες, που κατείχαν τη Συρία τότε, άφηναν τους Έλληνες να πεθαίνουν από την πείνα!!!

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Κι' απ' το θάνατο ακόμα πιο πικρή είσαι προσφυγιά...!!!

Θα ξανασταυρώσουμε τον Χριστό; 
Πριν διαβάσεις ρίξε μια καλύτερη ματιά στην πρώτη φωτογραφία. 
Βλέπεις ένα παιδί, βλέπεις δυο σκηνές; Ξέρεις που είναι, τι είναι και γιατί; Σου φαίνεται ξένη η εικόνα;Είναι ελληνική;Είναι μήπως ελληνική γιατί είναι στον Πειραιά;Αυτό το παιδάκι δηλαδή είναι ένα ξένο παιδί;Ένα παιδί που δεν μας νοιάζει για την τύχη του;Δεν μοιάζει ελληνόπουλο;Σε νοιάζει αν είναι ελληνόπουλο;Παιδάκι είναι!Δεν σε νοιάζει που κοιμήθηκε;Αν κοιμήθηκε, τι είδε εκεί που ήταν και σε όλη τη διαδρομή;Δεν σε νοιάζει τι σκέφτεται κοιτώντας γύρω του τους άλλους;Που θα πάει;Σου είναι δύσκολο να πας ως τον Πειραιά; Μήπως μένεις κοντά στην πλατεία Βικτωρίας; Στο Ελληνικό; Στο Σχιστό ή στον Ελαιώνα;

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν...!!!

μητεραΗ γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα.‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.‘Το ξέρω. 
Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. 
Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.’Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Από το δάκρυ ακόμα που κυλάει στο χώμα η ελπίδα να ανθίσει μπορεί!!!

Σαν σήμερα 23 χρόνια πριν, 2 Ιανουαρίου 1993 
Αυτοί που φύγανε ενωρίς... 
Πέρασαν 23 ολόκληρα χρόνια από τότε που έφευγε από κοντά μας ο αείμνηστος δάσκαλος Θόδωρος Κ.Καυκούλας, στα 39 του χρόνια, χτυπημένος από την επάρατη νόσο. Σαν κεραυνός έπεσε στη γειτονιά μας το άσχημο μαντάτο. Ο καλλίτερος ο φίλος εβασίλεψε σαν ήλιος. Της παρέας το στολίδι πάει σ' αγύριστο ταξείδι.  

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Το Φως εκείνο, το επικίνδυνο για το σκοτάδι…!!!

Αυτό το άδολο το Φως το Ελληνικό, που γεννάται μαζί με το νέο φως, στο λιοστάσι την καρδιά του χειμώνα.Εκεί που όλα μοιάζουν χαμένα, που η ελπίδα μοιάζει να σβήνει, έρχεται η αδάμαστη αυταξία από την ψυχή των γηγενών. 
Αυτή που γέννησε το δίκαιο, το ατσάλινο χέρι που εμπόδισε το ξίφος του ισχυρού να χτυπήσει τον δύναμο.
Αυτό το μέγα θαύμα του πανανθρώπινου πολιτισμού που μεταλαμπαδεύτηκε αυτούσιο στην Ορθοδοξία. Μαζί με τις αξίες και τα μυστήρια που μετέτρεψαν την επιβίωση σε ευζωΐα.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Mάτια μου...

Το πιο πολύτιμο πράγμα που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, είναι η ψυχή του.Αλλά όπως είπε και κάποιος Ινδός Χριστιανός, όταν τον ρώτησαν εάν είδε τον Θεό:
«Τον είδα»
«Μα πώς Τον είδες ~ Πες μας κι εμάς!»
Κι εκείνος τούς ρώτησε με τη σειρά του:

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Για μια φορά σκέφτηκες κάποιον άλλο εκτός από τον εαυτό σου...

Κάποτε ένα μικρό κορίτσι καθόταν μόνο του στο πάρκο. Όλοι το προσπερνούσαν και κανείς δεν σταματούσε να δει γιατί έμοιαζε να είναι τόσο θλιμμένο.Ντυμένο με ένα φθαρμένο ροζ φορεματάκι, ξυπόλυτο και βρώμικο, το κορίτσι απλά καθόταν εκεί και παρακολουθούσε τους ανθρώπους που περνούσαν. 
Ποτέ δεν δοκίμασε να τους μιλήσει . Ποτέ δεν πρόφερε μία λέξη. 
Πολλοί άνθρωποι πέρασαν μπροστά της αλλά κανένας δεν σταμάτησε.
Την επόμενη μέρα η περιέργειά μου με οδήγησε πίσω στο πάρκο.

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Η νίκη της καλοσύνης και της υπομονής!!!

Μια πολύ διδακτική ιστορία
Μια πολύ γλυκιά κυρία, μου διηγήθηκε τα παρακάτω:

-Τον άνδρα μου τον παντρεύτηκα με προξενιό. Όμως χωρίς να το ξέρω, εκείνος αγαπούσε και είχε χρόνια δεσμό με μια κοπέλα, που οι δικοί του δεν την ήθελαν, αλλά αυτός δεν έπαψε ποτέ να την αγαπά.

Παντρευτήκαμε. Η μέρα του γάμου ήταν πολύ όμορφη.

Όμως οι όμορφες μέρες ήταν μόνο τρεις. Από την τέταρτη μέρα και επί δέκα επτά χρόνια η ζωή μου δίπλα του ήταν μια κόλαση. Όταν τον ρώτησα γιατί μου φερόταν τόσο άσχημα, μου αποκάλυψε πως...

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Όχι στην εκδίκηση όταν σε αδικούν - Αντί για μίσος δώσε αγάπη!!!

Σε “τυφλώνει” η αδικία, η απόρριψη, ο πόνος;;;
Εάν  θελήσεις να πονέσεις αυτούς που σε πόνεσαν, χάνεις το δίκιο σου! Το μυαλό σου αρχίζει και λειτουργεί επικίνδυνα. Σε ωθεί να κάνεις πράγματα άσχημα. Φαντασιώνεσαι καταστάσεις περίεργες και σε πνίγει το μίσος... Διψάς για εκδίκηση! Θέλεις να τους πονέσεις όσο σε πόνεσαν.
“Η εκδίκηση είναι ένας μηχανισμός για την ανακούφιση του πληγωμένου μας εγωισμού. Προσπαθούμε να πάρουμε το αίμα μας πίσω και να κάνουμε τον άλλον να νιώσει όπως ακριβώς νιώσαμε εμείς. Από τη μία μεριά να ανεβάσουμε την αυτοεκτίμησή μας κι από την άλλη να αποκατασταθεί μέσα μας το αίσθημα δικαίου”.
“Μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία για να ανακουφίσουμε την ψυχή μας που πονάει είτε από το αίσθημα της αδικίας, είτε της απόρριψης, είτε της μείωσης. Θέλουμε να τους δώσουμε τα ίδια άσχημα συναισθήματα”.

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Ο Ελληναράς...

Ο Σωστός  Έλληνας Ψηφίζει την Ν. Δ και το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία 40 χρόνια  και στο Σύνταγμα είναι με τους  αγανακτισμένους κατά της  ΧΟΥΝΤΑΣ που κυβερνάει την  χώρα. Πάντα ψηφίζει εγωκεντρικά και ποτέ για το  γενικό συμφέρον.Είναι κεντρώος  σοσιαλιστής (ποτέ δεν ήταν των
άκρων) αλλά εάν του πειράξεις την > τσέπη μπορεί να ψηφίσει και την  χρυσή αυγή.Θέλει τους
πολιτικούς τίμιους και καθαρούς  με μόνη εξαίρεση τα ρουσφέτια να  είναι για αυτόν και τους δικούς  του.

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

Ο κόσμος δεν έχει αλλάξει εδώ και δυό χιλιάδες χρόνια!...

Η Θεωρία του Κικέρωνα...

. Ο πτωχός, εργάζεται.
. Ο πλούσιος, τον εκμεταλλεύεται.
. Ο στρατιώτης, προστατεύει και τους δύο.
. Ο φορολογούμενος, πληρώνει και για τους τρεις.
. Ο απατεώνας, εκμεταλλεύεται και τους τέσσερεις.
. Ο μεθύστακας, πίνει στην υγεία και των πέντε.
. Ο τραπεζίτης, εξαπατάει και τους έξι.
. Ο δικηγόρος, αγορεύει ξεγελώντας και τους επτά.
. Ο γιατρός, σκοτώνει και τους οκτώ.
. Ο νεκροθάφτης, θάβει και τους εννέα.
. Ο πολιτικός, ζει σε βάρος και των δέκα.

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Χάσαμε την ανθρωπιά μας και ενισχύσαμε τον ατομισμό μας… αν & είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ' αυτό το πλοίο που λέγεται ζωή!!!

Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; αναρωτήθηκε… 
Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δε φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρόνα να για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!
-Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!
Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε: Κυρ- Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δε βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε: Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

Μια Θέληση που μπορεί και πρέπει να γίνει Συνήθεια!

Ναι. Υπάρχουν κι αυτές οι στιγμές. Εκείνες που, όχι επειδή έγραψες ή είπες ότι είχες να πεις ή να γράψεις, απλά το μυαλό σταματά να σκέφτεται οτιδήποτε μπορεί να του εξάψει τη διάθεση να εκφράσει αυτά που το «ταλαιπωρούν». Και τότε, τι ;
Το κενό ; Η απραξία ; Η κατάθλιψη, ή εκείνη η κούραση της καθημερινότητας που σκεπάζει σα βαριά, τσόχινη κουρτίνα Βικτωριανής εποχής τα «παράθυρα» της σκέψης ;
Και μήπως τελικά, μία από τις πιο αδυσώπητες αλήθειες του καιρού μας, είναι ακριβώς αυτό ; Ότι σταματήσαμε ως λαός, ως σύνολο, να «παράγουμε» με τη σκέψη μας, από απλές, καθημερινές λύσεις, μέχρι τα διαχρονικά εκείνα νοήματα που μας έκαναν ξεχωριστούς στο διάβα της Ιστορίας ;

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Εδώ μπορώ να είμαι ο εαυτός μου...

Στην πόρτα ενός φρενοκομείου συνάντησα ένα νέο με πρόσωπο ωχρό και όμορφο, γιομάτο απορία.
Κάθισα δίπλα του στο παγκάκι και τον ρώτησα, «Γιατί είσαι εδώ;»
Με κοίταξε έκπληκτος κι αποκρίθηκε:
« Άστοχη η ερώτησή σου αλλά θα σου απαντήσω. Ο πατέρας μου με ήθελε πιστό αντίγραφό του, το ίδιο και ο θείος μου. Η μάνα μου ήθελε ν΄ ακολουθήσω πιστά την εικόνα του άντρα της του θαλασσινού. Ο αδελφός μου σκέπτεται πως θα ΄πρεπε να του μοιάζω, να γίνω αθλητής περίφημος. Ο δάσκαλός μου στη φιλοσοφία, ο δάσκαλος της μουσικής κι δάσκαλος της λογικής με ήθελαν είδωλο του προσώπου τους μες στον καθρέφτη.

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Σαρκοφάγοι γέρακες... μια ζωή πεθαίνει, μια πνοή περνά, τάχα σε προσμένει μια άνοιξη ξανά;

''Άσε το φθινόπωρο γύρω σου να στρώσει τ’ άνθη τα στερνά, μια ζωή πεθαίνει, μια πνοή περνά, τάχα σε προσμένει μια άνοιξη ξανά; Άσε το φθινόπωρο γύρω σου ν’ απλώσει μια στερνή ευωδιά…''

Του εκλεκτού φίλου 
Παναγιώτη Αντωνόπουλου

Δειλινή μου!
Πάει κι αυτό το καλοκαίρι! Πέταξε σαν συννεφάκι που το σπρώχνουν άγριοι λεβάντες και υγροί νοτιάδες. Τα γλαυκά του μάτια έκλεισαν, ο ουρανός του γέμισε αστραπές με σχήμα φιδιών, οι βροντές του κάνουν τ’ άστρα να τρέμουν.
Ο βορράς, η πατρίδα σου, σε ζήτησε και πάλι να γίνεις μέτοικός της ύστερα από το ταξίδι σου στο χλοερό νότο. Να βρεθείς έτσι στο μουντό χρώμα της και φύλακας του σκορπισμένου χώματος των τύμβων της. Κι εγώ να μείνω μόνος ναυαγός του βαθυγάλαζου πελάγους και τυλιγμένος στις μενεξελιές πινελιές του Μεσσηνιακού ορίζοντα. << Βασιλιάς της γης μου >> όπως μου τραγούδησες, << ένας Οδυσσέας, στο παλάτι του Τριφυλιακού Αλκίνοου >> μου επανέλαβες. Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Δεν θέλω στα ηλιοβασιλέματα να τρέμω...

Ματωμένο δειλινό σαν τότε, σαν την στιγμή εκείνη, που άγγελοι θα ραντίζουν με φωτιά και ατσάλι την τελευταία δύση. 
Τρομαγμένες σκιές θα τρέχουν να κρυφτούν στην αγκαλιά του δειλινού. Συνειδήσεις ποικίλες, άλλες θα κολλούν σαν άστρα ψηλά στο θόλο και άλλες  θα χάνονται στο μαύρο φόντο. Η κόλαση μαύρη και  πώς να ξεχωρίσεις τις μαύρες ψυχές;;; 
Τώρα κάποια τοιχοκολλημένα παράπονα στιγματίζουν τους ενόχους. Ο ‘’Οβραίος’’ με το σκούφο του  κρυφοκοιτάζει από τις γρίλιες τις τραγικές φιγούρες των δυστυχισμένων. Αυτών που χωρίς  ξένα χέρια και πόδια  προσπαθούν να βαδίσουν στη ζωή.

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Ένας άνθρωπος στην οδό της ευλογίας

«Ήταν κάποτε ένας μορφωμένος άνδρας που επί οκτώ χρόνια παρακαλούσε το Θεό να του στείλει έναν άνθρωπο να τον διδάξει την αλήθεια.
Και κάποτε που ένιωσε αυτή την επιθυμία πολύ έντονη, άκουσε τη φωνή του Θεού να του λέει: 
‘Πήγαινε στην εκκλησία, κι εκεί θα βρεις έναν άνθρωπο που θα σου δείξει την οδό της ευλογίας’. Πήγε εκεί, και βρήκε έναν φτωχό, ξυπόλυτο, με πόδια γεμάτα πληγές και σκόνη, και όλα του τα ρούχα δεν άξιζαν ούτε δυό δεκάρες.Τον χαιρέτησε, και του είπε:

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Το παράπονο...

Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό,να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές… 
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου,την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Το πανέρι με τα σταφύλια...

Μια φτωχιά γυναίκα περνούσε κάποτε δίπλα από ένα αμπέλι γεμάτο σταφύλια.
«Πως θα 'θελα να είχα ένα τσαμπί απ' αυτά!»
Εκείνη τη στιγμή, περνά ο νοικοκύρης του αμπελιού. Τη χαιρετά και της λέει:
-Κυρούλα, θα 'θελες κανένα σταφύλι;
Και στην καταφατική απάντηση της, χώθηκε μέσα στ' αμπέλι για να κόψει.
Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασαν, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί.

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Υπεράνω όλων η αγάπη!

Νὰ τοὺς ἀγαπᾶτε καὶ νὰ τοὺς συμπονᾶτε ὅλους. «Καὶ εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη• ὑμεῖς δέ ἐστε μέλη Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους» (Α' Κορ. 12, 26-27). 
Αὐτὸ εἶναι Ἐκκλησία• ἐγώ, ἐσύ, αὐτός, ὁ ἄλλος νὰ αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε μέλη Χριστοῦ, ὅτι εἴμαστε ἕνα. Ἡ φιλαυτία εἶναι ἐγωισμός. Νὰ μὴ ζητᾶμε, «ἐγὼ νὰ σταθῶ, ἐγὼ νὰ πάω στὸν Παράδεισο», ἀλλὰ νὰ νιώθομε γιὰ ὅλους αὐτὴ τὴν ἀγάπη. Καταλάβατε; Αὐτὸ εἶναι ταπείνωση.

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Το νόμισμα της καλοσύνης...

Δεν μπορώ να κρύψω την οργή μου όταν συλλογίζομαι την κοινωνική αδικία, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την απάτη το ψέμα την απανθρωπιά.Δεν μπορώ να κλείνω τα μάτια μου με αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας, στην Ελλάδα των δολοφονικών μνημονίων, με μια κυβέρνηση απάνθρωπη που αποτελείται από ανθρωποειδή τέρατα. Κάθε μέρα είναι μια μέρα πόνου για τον φτωχό και τον άλλοτε μικρομεσαίο. Καθημερινά όλο και κάποια πονεμένη ιστορία θα δει το φως της δημοσιότητας. Ιστορίες που εξαγριώνουν τη ψυχή μου. Όμως ημερεύω,έστω για λίγο, όταν ανακαλύπτω ανθρώπους πραγματικούς, που έχουν ανθρωπιά μέσα τους. Ανθρώπους που υπήρξαν, που υπάρχουν και θα υπάρχουν.Ανθρώπους,λιγοστούς βέβαια, δεν τρέφω αυταπάτες, αλλά ήταν , είναι και θα είναι το αλάτι της γης.Μια ακτίνα φωτός, μια σταγόνα βάλσαμου στον ανθρώπινο πόνο.